Je eerste werkdag. Nieuwe badge, nieuwe laptop, nieuwe collega's die je naam nog niet kennen.

HR vertelt je alles. De werktijden. Het verlofbeleid. Waar de toiletten zijn.

Wat ze je niet vertellen, is het volgende.

‍

Op de vrijmibo zeg je ja. Altijd.

Niet omdat je wil. Maar je bent er toch. Want wie gaat er nu nee zeggen tegen gratis bier en bitterballen?

Je drinkt één biertje. Je blijft anderhalf uur. Je zegt drie keer dat je echt zo weg bent.

Spoiler: je bent om half acht nog steeds daar.

‍

De koelkast is een mijnenveld.

Er staat een bakje met jouw naam erop. Toch is je lunch er niet meer. Niemand weet van niets. Het onderzoek loopt.

Spoiler: het gebeurt volgende week gewoon weer.

‍

Je vertrekt nooit als eerste.

De klok staat op 17:01. Je werk is af. Niemand beweegt.

Dus jij ook niet. Je staart naar een leeg scherm en doet alsof je nog iets afrond. Wat precies? Geen idee.

Spoiler: morgen doe je precies hetzelfde.

‍

Vergaderingen eindig je niet, je overleeft ze.

Er is een agenda. Die wordt niet gevolgd. Er is een eindtijd. Die is meer een suggestie.

Ergens in de laatste vijf minuten gooit iemand er een nieuw onderwerp in.

Spoiler: die vijf minuten worden twintig.

Bij WERF weten we één ding zeker: de beste professionals passen niet alleen op papier. Ze passen in de cultuur, het team, de ongeschreven regels van jouw kantoor.

Dát is wat wij zoeken. Iemand die niet alleen de printer fixt, maar ook op de vrijmibo blijft tot het goed voelt. ;)

‍